Ludwig van Beethoven...
... de man die de onsterfelijke roem...
... van Händel en Bach, Haydn en Mozart erfde...
... is niet meer.
Hij was kunstenaar. Wie kan zich met hem meten ?
Hij was kunstenaar...
... en dat wat hij was, was hij alleen door de muziek.
De doornen van het leven hadden hem zwaar verwond.
Hij hield zich vast aan z'n kunst, ook toen de toegangspoort sloot.
De muziek sprak via een doof oor...
... tot de man die haar niet langer kon horen.
Hij droeg de muziek in z'n hart mee.
Men noemde hem vijandig omdat hij zich van de wereld afsloot.
Men zei dat hij hardvochtig en ongevoelig was.
Maar hij was niet harteloos.
De fijnste lemmets worden het eerst stomp...
... verbogen of gebroken.
Hij trok zich terug van z'n medemens...
... toen hij alles had gegeven en niets had teruggekregen.
Hij leefde alleen...
... omdat hij geen tweelingziel kon vinden.
Zo was hij, zo stierf hij.
Zo zal hij eeuwig voortleven.
Wie is de dief ?
Wenen -1 827
Geef me het geld, anders laat ik je arresteren.
Ga je gang.
Ik nam hem in huis toen niemand hem kon verdragen.
En nu wil je geld zien.
- Aandelen. - Geef op.
Dat is mijn geld.
Dit is z'n testament.
M'n broers Caspar en Johann...
... erven m'n fortuin, als je het zo kunt noemen.
Aangezien Caspar dood is, blijf ik over. Alleen ik.
Geef me m'n geld.
Zeg eens wat.
Dit is z'n laatste testament.
"Al m'n muziek en m'n gehele kapitaal...
... gaan naar m'n enige erfgename, m'n onsterfelijke geliefde".
Ludwig van Beethoven. Er zit een brief bij.
Laat me niet in onzekerheid. Wie is het ?
- Niemand. - Onzin.
- Er staat geen naam op. - Aan m'n onsterfelijke geliefde.
M'n engel, m'n alles, m'n tweelingziel.
De maëstro had een geheime passie.
Dat heb ik nooit van hem vernomen.
- Wie kan het zijn ? - Hij hield alleen van zichzelf.
Ik verdroeg z'n beledigingen, z'n humeur.
Ik zei niets als hij m'n eten in m'n gezicht spuugde.
- Dat geld is van ons. - Nee.
Het maakt niet uit. Hij is er niet meer.
We hebben z'n muziek.
Vernietig de brief. Moet de wereld weten hoe verward hij was ?
Dit was z'n laatste wens. Het is het minste wat we kunnen doen.
- Je hebt geen volmacht. - Ik heb zijn volmacht.
- Nog steeds de trouwe hond. - Hij was m'n vriend.
- Welke vriend is zo wreed ? - Welke broer zo harteloos ?
Je weet niets van m'n broer.
Breng me naar Karlsbad.
M'n engel, m'n alles, m'n tweelingziel.
Slechts een paar woorden, met potlood nog wel. Het jouwe.
Ik weet morgen pas zeker waar ik logeer.
Een waardeloze tijdverspilling. Waarom al dit verdriet ?
Als we bij elkaar waren, zouden we deze pijn niet meer voelen.
- Goedemiddag, meneer. - Goedemiddag, mevrouw...
-... Streicher. - Meneer Schindler.
- Ik zal uw reservering zoeken. - Die heb ik helaas niet.
Voor een heer als u hebben we altijd plaats.
Is dit het adres van dit hotel ?
Eén moment.
Jazeker.
Kent u de naam Ludwig van Beethoven ?
- De componist ? - Ja.
Ik kende hem.
Heeft hij hier ooit gelogeerd ?
- Bent u van de politie ? - Nee.
- Dan geef ik geen antwoord. - Ik wil z'n zaken afhandelen.
- Dus Van Beethoven is dood. - Helaas wel.
Mooi zo. Het was een vreselijke man.
- Dus hij heeft hier gelogeerd. - Lang geleden.
Ik herinner me alleen de schade.
Daar is nooit voor betaald. Hij vernielde alles.
Een stoel: drie florijn.
Een raam: vijf. Ik moest alles schilderen.
Mevrouw Streicher, is dit voldoende ?
Er was een vrouw.
We verwachtten meneer Van Beethoven al dagen.
En toen kwam zij.
Ze zei dat hij ook zou komen.
Ze schreef zich in zijn kamer in.
Onder welke naam ?
Die was onleesbaar.
Toen was er een vreselijk onweer. Het stortregende.
De vrouw verstopte zich in haar kamer.
Ze wachtte.
Ze schaamde zich vast om haar gezicht te tonen.
Toen kwam de brief.
- U maakte hem open ? - Ik moest weten voor wie hij was.
Ik las alleen z'n handtekening.
"M'n engel, m'n alles, m'n tweelingziel.
Slechts een paar woorden, met potlood nog wel".
Ik stuurde hem meteen naar haar kamer.
Ik geloof niet dat de inhoud haar beviel.
Ze vertrok meteen.
Zonder een woord te zeggen.
En toen verscheen meneer Van Beethoven natuurlijk.
Toen hij hoorde dat ze weg was, werd hij woest.
Hij gooide een stoel uit het raam.
Ik belde de politie. Ik was bang voor hem.
Meneer Van Beethoven.
Doe open.
Dit is haar handtekening.
Is dat een "J" of een "G" ?
Het lijkt mij eerder een "A".
Ze was even hooghartig als een gravin.
Hoe zag ze eruit ?
Ik heb haar niet goed gezien.
Volgens mij wilde ze niet herkend worden.
Meneer Schindler.
- Doe de deur op slot. - Maar gravin...
Doe de deur op slot.
We mogen niet worden gestoord.
Niet alles wat ze over me zeggen is waar.
- Holz was hier met die wezel. - Johann.
- Hoe kon Luigi zo'n broer hebben ? - Hopelijk maakten ze het goed.
Ze zeggen dat u Luigi's geld hebt gestolen.
Ze dachten dat u hier zou komen. Waarom ?
Ik heb ze niks verteld.
In ruil daarvoor moet u mij alles vertellen.
Dat is helaas onmogelijk. Ik moet u juist ondervragen.
En waarom zou ik antwoorden ?
- Zo wilde hij het. - Wie ?
De maëstro.
Wat ik u vertel, moet onder ons blijven.
U hebt m'n woord, gravin.
De geruchten kloppen.
Ik was de liefde van Luigi's leven.
Ik hoorde de naam Beethoven voor 't eerst toen ik 1 7 was.
Ik had gehoord dat z'n muziek een gevaarlijke passie opwekte.
Sommige mensen vonden haar ongeschikt voorjongeren.
Ik schreef m'n nichten Theresa en Josephine.
Ze woonden in Wenen, de hoofdstad van de muziek.
Ze moesten meer van hem weten. Dat was zo.
Ze kenden hem bijzonder goed.
Beter dan ze toegaven.
Ik droomde vaak van hem. En toen moest vader naar Wenen.
We werden bij prins Lichnowsky uitgenodigd voor een muziekavond.
Beethoven zou er zijn.
Ik wist dat hij nobel, verfijnd en beschaafd moest zijn.
Ik kon nauwelijks wachten. Ik zou hem horen spelen.
De muziek raakte me als nooit tevoren.
En wat Beethoven betreft...
... ik was bang dat ik zou flauwvallen.
Hallo.
Ik zag u niet.
Ik moet terug.
Moet ik alleen naar die ezel luisteren...
die speelt als een keukenmeid ? Al dat staccato.
Z'n muziek is prachtig.
Ik dacht dat Weners smaak hadden. Dat geldt blijkbaar niet voor u.
U bent zeker Julia Guicciardi.
Er wordt naar uw gunst gedongen.
U bent brutaal en beledigend. Ik ga.
- Speelt u piano ? - Wat ?
Ik ga u les geven. Ik kom morgen om 1 0 uur langs.
U zult niet worden toegelaten.
De brutaliteit.
Die lelijke man, die bediende, kwam naar de voordeur.
Ik heb een afspraak.
Ze heeft een piano.
Julia.
Er is een heer voor je. Hij zegt dat hij je muziekleraar is.
Die man is een pummel. Hij viel me gisteravond lastig.
- Stuur hem meteen weg. - Nee, dat zou een schande zijn.
Meneer.
Mag ik je voorstellen aan Ludwig van Beethoven.
- U moet naar m'n recital komen. - Ik heb u vorige week gehoord.
Dat weet ik.
- De muziek was prachtig. - Zo erg kan het niet geweest zijn.
Ik vond het spel uitstekend.
Maar Beethoven kan ik niet uitstaan. Mensen doen alsof ze z'n muziek...
Lieve man, bevestig je domheid niet waar de gasten bij zijn.
Julia.
We zijn hier allemaal eerlijk. Geef ons je mening.
Ik wil geen vleierij uitlokken.
Het was te veel staccato, de toon was niet zingend genoeg.
Julia heeft les van de maëstro zelf.
- Hij komt elke dag bij ons thuis. - Elke dag ?
Is dat verstandig ?
- Waarom zeg je dat ? - Hij is een strenge leraar.
Hij is een schurk en 'n republikein. Een volgeling van Napoleon.
Hij zou ons zo naar de guillotine sturen.
Hij maakt gebruik van z'n reputatie als virtuoos, maar wordt woest...
... als iemand hem voorstelt te spelen.
Waarom speelt hij niet meer ?
Beethoven is een vreemde, koppige man.
Hij zegt dat hij zich dan 'n bediende voelt en hij dient niemand.
Maar hij neemt het geld wel aan.
Je denkt dat ik niet luister omdat ik je niet onderbreek.
Een fout stelt niks voor.
Maar het feit dat je de noten zonder gevoel speelt, is onvergeeflijk.
Je gebrek aan passie is onvergeeflijk.
Ik zal je moeten slaan.
Ik schrijf een nieuwe symfonie. Hij zal een schandaal veroorzaken.
Neem m'n arm.
Luigi.
Ze zouden voor ons opzij moeten gaan.
Jullie wereld is voorbij.
Vroeger werd je voor minder gearresteerd.
Nu zijn ze bang voor wat er in Frankrijk gebeurt.
Pruiken zijn uit de mode omdat er te veel in manden terechtkwamen.
Ik ben ook een gravin.
Ze zijn bang voor Napoleon.
Daarom gaat m'n symfonie over Napoleon.
Julia.
Ik heb hier een huwelijksaanzoek van een componist.
Graaf Gallenburg.
Dacht je aan Beethoven ?
Er wordt overal geroddeld.
- Hij heeft ook 'n aanzoek gedaan. - Dan is het duidelijk.
- Hou je van Beethoven ? - Ja.
Ik kan geen toestemming geven.
We zijn niet rijk.
Hij heeft geen rang, fortuin of werkzaamheden.
Hij heeft zo'n vreemd karakter. Hij kan niemand gelukkig maken.
- Hij is een genie. - Misschien.
Hij heeft al een jaar niet gespeeld of gepubliceerd.
Men zegt dat hij een of ander gebrek heeft.
Dat is een leugen.
- Heeft hij voor je gespeeld ? - Nee.
Als ik kon bewijzen dat Luigi nog kon spelen...
... zou vader toestemming geven.
Duidelijk een hele gravin.
Zo kom je nog eens ergens, broertje.
Geef hier, sufferd.
Als je secretaris is het m'n plicht dit te lezen.
Lieve Luigi, m'n vader heeft een nieuwe piano uit Londen.
Het is het nieuwste ontwerp. De eerste in Wenen.
Morgenochtend stuur ik de bedienden weg en gaan we uit.
Dan kun je de nieuwe uitvinding ongestoord uitproberen.
Wat heeft dit te betekenen ? Wat is dit voor truc ?
- Kalmeer alstublieft. - Ik begrijp het.
Een proef.
Wacht, Luigi.
Het is vreselijk om me zo van m'n gevoelens te beroven.
Ik word hoe dan ook je vrouw.
Hij kan je niet horen.
Hij is doof.
Een maand later trouwde ik met graaf Gallenburg.
- En u hoorde nooit meer van hem ? - Hij schreef me.
Dat was na de oorlog.
Er waren onaangename dingen gebeurd.
Het was een vervelende tijd.
Zij die me vijandig...
... koppig of misantropisch vinden, zijn onbillijk.
Ze weten niet waarom ik zo lijk te zijn.
Ik kan niet zeggen. "praat harder, ik ben doof".
Hoe kan ik leven als m'n vijanden weten dat ik het zintuig niet bezit...
... dat bij mij perfecter moet zijn dan bij anderen ?
Wacht eens even. Wat ga je doen ?
Ga je langs elke gravin aan wie Ludwig iets opdroeg ?
Ze liegen allemaal.
Ik heb de handtekening van de dame.
Ik zoek hetzelfde handschrift in z'n brieven.
Hij is onleesbaar. Geen rechtbank accepteert die onzin.
Help me dan.
Ben je gek ? Jou helpen om mij af te zetten ?
Ik zal je iets vertellen: die dame bestaat niet.
Ludwig was een vrouwenhater. Kijk hoe hij Johanna behandelde.
- Je schoonzus had 'n laag karakter. - Je wilt de waarheid niet zien.
Hij wilde Caspar onder de duim houden.
Hij haatte Johanna omdat die Caspar van hem afnam.
Johanna's stoffeerderij - Baden
Daar is ze.
Ze is zo mooi.
Een prachtig wezen.
Ze wordt de mijne.
Wou je me daarvoor verraden ?
Waar is je boek ?
- " Met plezier". - Alle vrouwen zijn te koop.
Je beledigt de vrouw van wie ik hou.
Eerst is het een en al bekoring. En dan slaat de val dicht.
Er is altijd een prijs. Ik zou jou nooit verraden voor zo'n wezen.
Ik heb geweldig nieuws, broers. Ze heeft eindelijk toegestemd.
- Gaan jullie trouwen ? - Ja.
Leg jij het maar uit. Mag ik jullie m'n bruid voorstellen ?
Is dit een grapje ?
Dit meen je niet.
Copuleer met haar als je wilt, maar trouwen...
Ze lachen je uit. Elke boerenknecht heeft haar gratis bezeten.
Waarom zou jij meer betalen ?
Het kan me niet schelen dat je me niet kunt horen. Dit is voor Caspar.
Ik heb minnaars gehad...
... maar dat is geen misdaad.
Kom, ik zei al dat het onmogelijk was.
Ik wil alleen het juiste.
Hij was jaloers op z'n broer.
Ze zal hem vernietigen.
Jaloers op z'n geluk.
Ik ben Ludwig van Beethoven en ik heb uw hulp nodig.
Breek de deur open.
Wat doe je nou ?
Arresteer die hoer.
- Blijf van haar af. - Arresteer haar.
Dit is smaad.
We zijn gisteren getrouwd.
En ze draagt een kind. Wegwezen.
Toen ik met Therese trouwde, deed hij net zo.
Hij wilde dat we er altijd voor hem waren.
- Hou op met zoeken. - Dat kan ik niet.
Ik heb m'n redenen. Ik moet die dame vinden.
En ze zal de wet gebruiken om haar erfenis op te eisen.
De reis was vreselijk. De koets ging op een vreselijke weg stuk.
Zomaar. Het was gewoon een landweg.
Ik moet je zien.
Hoeveel je ook van me houdt, ik hou meer van jou.
Verstop je nooit voor me.
Het Landgoed Erdödy - Hongarije
Pardon, ik zoek gravin Erdödy.
Ik zoek gravin Erdödy.
Schindler. Herken je me niet ?
Ga zitten en eet met me mee.
- Gravin... - Anna Marie.
Dit zijn mijn mensen. Ik hoef niet voor gravin te spelen. Ik ben vrij.
Arme Louis.
- Ik mis hem zo. - Hij heeft een leegte nagelaten.
De manier waarop ze hem behandelden...
Ik walgde ervan.
Hij was te goed voor ze.
Z'n vuur irriteerde hun kleine hersens.
Maar u niet.
Ik deelde z'n temperament.
U nam hem op in uw paleis.
Ik wilde hem in de buurt hebben.
Was hij uw geliefde ?
Hoorns.
Klarinetten.
Vanaf het begin.
Zo ontmoette ik Louis.
En zo ontdekte de wereld dat hij doof was.
Ik was gescheiden van m'n man.
Ik leefde onafhankelijk in Wenen met m'n drie kinderen.
Ik zorg voor een huishoudster.
Alsjeblieft.
Ik heb er een gehad.
Ze bedroog me.
We zagen Napoleon als bevrijder, iemand die verandering zou brengen.
Nu werd de waarheid duidelijk.
Bonaparte riep zich uit tot keizer en wilde de wereld veroveren.
Hij zei dat hij vrijheid van koningen zou brengen.
Maar hij was Saturnus die z'n kinderen opslokte.
Z'n kanonnen beschoten Wenen dag en nacht.
Er is een vreemde meneer voor u.
Ik kan niemand ontvangen.
Ik geloof dat hij doof is.
Hij wil niet weggaan.
De gravin kan u ontvangen.
Je zoon...
We zullen in muziek spreken.
Napoleon zegevierde.
Heel Europa lag aan z'n voeten.
Hij trouwde met een Habsburgse prinses...
... en ging in het paleis Schönbrunn wonen.
Hij was niet anders dan de aristocraten.
Iedereen werd verraden.
Zo was de moderne wereld.
Het jaar dat Louis bij ons woonde, was het gelukkigste van m'n leven.
En volgens mij ook van het zijne.
Hij stortte z'n hart bij me uit.
Hij noemde me z'n biechtvader en vertelde me alles.
U moet veel van hem hebben gehouden.
- Met m'n hele hart. - En hij van u.
Nee.
Dat denk ik niet.
Dan was hij een idioot.
Ik vind je dronken aardiger.
Heerlijk om over hem te praten.
- Ben je daarvoor gekomen ? - Nee, niet alleen daarvoor.
Je had het over onafgedane zaken.
Hoe kan ik je helpen, Anton ?
Misschien is het niets.
Maar misschien is het de sleutel tot hem.
Misschien moet ik het laten rusten, maar dat kan ik niet.
Het was die verdomde sonate.
De Kreutzer.
Ik had in die tijd muzikale ambities.
Ik was naar Wenen gekomen en studeerde onder Schuppanzigh.
Hij en George Bridgetower, de virtuoos uit Afrika...
... zouden voor het eerst de nieuwe Beethoven-sonate spelen.
Ik mocht de repetitie bijwonen.